100. Doğum Yılında Cemal Reşit Rey – Ali Pınar, Deniz Koloğlu, Hasan Ersel – Pan Yayıncılık

10. Yıl Marşı ya da Lüküs Hayat operetleriyle bilinen, uluslararası alanda tanına ilk klasik müzik bestecimiz Cemal Reşit Rey, devrin müzik merkezi olan Paris'te sürdürdüğü eğitimini tamamlayamadan, yeni kurulan Cumhuriyet'in şekillendirdiği Dar'ül Elhan'da öğretmenliğe başlamış; yıllarca sayısız sanatçı yetiştirmiş; piyanistlik ve orkestra şefliği yapmış; İstanbul Radyosun'da klasik müzik programları hazırlamış; dahası İstanbul Filarmoni Derneği ve İstanbul Şehir Orkestrası'nın kuruluşuna önayak olarak şehrin müzik yaşamında hem sanatçı hem de idareci olarak yer almıştır.Geriye bıraktığı eserler incelenip kuşağının dünyadaki temsilcileriyle kıyaslandığında Cemal Reşit Rey'in değerli bir besteci olduğu kolaylıkla görülür. Bu önemli müzik adamımızı yeterince tanıyamadığımız düşüncesinden yola çıkarak doğumunun 100. yılında Açık Radyo'da Cemal Reşit Rey'i anma programları yaptık. 2 Eylül 2004 - 28 Nisan 2005 tarihleri arasında kayıtlarını yaptığımız programa olabildiğince geniş bir çevreden, farklı görüşlerle konukları davet ettik; Panayot Abacı, Cihat Aşkın, Yalçın Tura Evin İlyasoğlu, Ertuğrul Sevsay, Aydın Karlıbel, Ercan İmre, Leyla Pınar, Renin Kosal, Filiz Ali, Cemal Ünlü, Gülper Refiğ, Halit Refiğ, Ezgi Saydam, Ece İdil, Seher Tanrıyar...Cemal Reşit Rey'in yakından tanıyan konuklarımız anılarını bizlerle paylaştılar, programda dinlediğimiz yapıtları üzerine değerlendirmeler yaptılar. Temel çıkış noktamız Cemal Reşit Rey'in, besteci, orkestra yöneticisi, piyanist ve öğretmen olarak toplumsal yaşamda iz bırakan bir insan olmasıydı. Programların tümünü gözden geçirdiğimizde, katılımcılar sayesinde bir Cemal Reşit Rey portresi ortaya çıktığı sonucuna vardık. Hem bu konuda çalışmak isteyecekler hem de genel okuyucu için bir anlam taşıyacağını düşünerek, aradan geçen sürenin ortaya konulan görüşleri eskitmediği noktasında birleştik ve programları kitaplaştırma çabamızı sürdürdük.Uzun bir çalışmanın sonunda size ulaşan bu kitap, bizlerin değil, konuklarımızın biçimle...