Lirizmin estetiği okurun kalbinde çiçekler açtırır, sezginin de gücünü göz ardı etmeyince ortaya insanın « kendi oluşu » çıkıyor. Kelimeleri eğip bükmeden, sağa sola çekiştirmeden dizelere dönüştürüyor. Okuru imge fırtınalarına boğmadan sakin, yalın bir dille yazıyor. Kalemin sevinci, edebiyatın letafeti, sarışın bir ışığın sıcaklığını taşıyor. Sıra dışı şiirler bunlar, kendi içinin şiirleri… Sanki şiirlerine mavi bir ıslık eşlik ediyor ve hissettiği gibi yazıyor.