5'ten 25'e – Murat Özgören – Gece Kitaplığı

Her birimiz;Bırakın sevdiklerimize bir zarar gelmesini,İhtimalini bile düşünmekten kendimizi men ederiz.Gülüşleriyle mutlu, hüzünleriyle daha çok yıkılırız.Oysa aynı güneşe baktığımız, aynı geceyi yaşadığımız ve aynı havayı soluduğumuz bazıları bunu ömürleri boyunca yaşarlar.Onlar belki de daha hayatı tanıma fırsatı bile bulamadan,Daha yüzlerindeki çocuksu ayva çilleri kaybolmadan bu acı gerçekleri yaşamaya başlarlar. Boyunları hep bükük,Yürekleri hep buruk ve yüzleri hep düşük kaderlerinin kendilerine biçtiği rolü yaşamak zorunda kalırlar.O yüzden çevrenizde annesi ya da babasından birini kaybetmiş bir çocuk gördüğünüzde onu sevin ve yanaklarından öpün.Anne ve babasının her ikisini de kaybetmiş bir çocuk gördüğünüzde ise onu iki kere öpün ve daha çok sevin.Çünkü ebeveynlerinin birini kaybetmiş bir çocuk bir öpücükten,İkisini de kaybetmiş bir çocuk ise iki öpücükten yoksundur.