70 Yıllık Hikayem – Hasan Hüseyin Kahriman – Can Yayınları (Ali Adil Atalay)

Bne 1942 yılında Erzincan'ın Tanyeri nahiyesine bağlı eski adı Şavşek yeni adı Esenyurt köyünde Dünyaya geldim. Daha beş günlük iken babamı kayıp ettim. Seyit Cemal ve Derviş Cemal ocağındanım. Köyümüz de bize seyit Mehmet Ocağı derler.Bu benim yetim kalışım hiçbir yetimin yetimliğinede benzemiyordu. Sebebi de ne bir amacım vardı ne de bir dayı tarafı sülale olduğu gibi eksikti. On yaşımda köyümü terk ettim. Diyari gurnetin kervanına karıştım. Yokluk içinde büyüdüm. Yaşam mücadelesinde öldüm öldüm dirildim. Hayatımda ilk önce araba tamirciliğini öğrendim. Sonra ticari buzdolabı ve buz hane montacılığını öğrendim. Tarih 1972' de Federal Almanya'da meslek değiştirdim ve ofsetçi olmaya başladım. Tam 36 sene bir fiil çalıştım. Şimdilik emekli oldum. Beş sene iyi bir yaşam sürdürdüm Bu beş senenin her baharında Türkiyeye giderdim. Senenin Senenin altı ayını Türkiyede geçirirdim. Diğer altı ayınıda gelir Almanya'da kalırdım. O yaşam güzel bir yaşamdı. Ama ne yazık ki kalp hastalığı beni yakaladı.Oysaki benim planımda emekliye ayrıldıktan sonra Alevilik üzerine araştırmalara başlıyacaktım. Tahsil derecem ilkokul beşinci sınıf dört senede okudum. Bir sene içinde iki sınıf geçtim. Bütün notlarım da pekiyiydi. Sınıfımı pekiyi dereceyle bitirdim.