Adatepe Öyküleri – Mahmut Boynudelik – Oğlak Yayıncılık

Bir gün yollar beni Adatepe'ye götürdüğünde bir arayışıniçindeydim fakat neyi, nerede aradığımı bilmiyordum.Deniz kıyısından ayrılan toprak yol tepelere doğrukıvrılarak çıkıyordu. Biraz sonra deniz boyunca uzanankarayolu da, denizin kendisi de gözden kayboldu.Kendimi âlemi seyretmek için yükseklere çıkan dervişebenzettim. ... Önceleri dışarıdan gelmiş bir yabancı olarak yaşadığımbu köy aslında deniz kıyısındaki toprak yola saptığımdabeni içine çekmişti. Adatepe'de köy kahvesine gittiğimilk akşam bir yanımla kendimi bu köye ait hissettim. ... Adatepe köylüleri ne beni kendilerinden saydılar ne deköye gelip geçen yabancılarla bir tuttular. İlk gündenitibaren sofralarını ve yüreklerini paylaşmaktan geridurmadılar. ... Anlatılanlanın ne kadarı gerçekti, ne kadarı gerçeğinkafalarında yeniden biçimlenmesiydi bilemedim, zatenbilmek peşinde de olmadım. Geçmis zamanların derinizlerini taşıyan bu köyde yaşarken gerçek ile sanalarasındaki sınırı anlamaya hiç çaba göstermedim. Sınırınbazen bir yüzünde kaldım, bazen ötesinde. ... Günün birinde yolunuz Adatepe köyüne düşerse, köyünsokaklarında dolaşırken ya da köydeki kahvelerdenbirinde oturup bulabildiğiniz köylülerle konuşursanız,sizin de payınıza bambaşka öyküler düşebilir.