Adem'den Arta Kalan – Tolgay Hiçyılmaz – Mühür Kitaplığı

Tanrıdan gebe toprak doğurduAdemi bir ilkyaz şafağındaAdem Toprağın ilk meyvesiydi onun müzekker güvencesiydiTelaşsız ellerine Ademi aldı TanrıAdem gözlerini kapattı usulca ağzını açtı Tanrı !Güneş öpecek sandıAdem geçerken üç dudağın arasından budunlara ayrıldıAdemden arta kalandım benBen göçerken Tanrının midesine o sevişiyordu Meryem’leSüzülürken aşağılara doğruMilyarlarca tohum gördüm uçsuz bucaksız bu dehlizdeVe ulaştığımda o kutsal avluyaKarıştım tohumların arasına sabırsızdı her tohum varmak için o mümbit toprağaDavudi bir avazdan önce kamaştı gözler ilkin, işitildi iniltisi Meryem’inVe o hengame içinde üzerinden dikenli tellerin sıçradım onun yurduna