Ağlayan Konak – Hüseyin Kete – Sınırsız Kitap

Bu konak, kardeşlerimle yetişkin olmaya adım atmaya başlayana kadar, saydığım diğer evlerin çokluğuna rağmen uzun bir süre güzelliğini korumayı başardı. Gövdesinden saklambaç oynanmasına hiç kızmadı. Dalları ve yaprakları her zaman bu oyunları izlemekten büyük keyif aldı. Oyunlara dahil oldu. Elinden geldiğince diğer evlere komşuluk etti. Bahçesindeki çiçek kokularını kimseden esirgemedi. Tulumbasından çıkan su içilsin diye çoğu zaman avlusunun kapısını kilitlemedi.Duvarlarından dışarıya doğru sarkan meyvelerinin yenilmesine hiç ses çıkarmadı. Tüm bunları yaparken hasta ve yorgun yaşlı kadınların çıkardığı oflamalara benzeyen iniltiler yayıyordu. Derdini tasasını saklamaya çalışsa da feri sönmüş gözleri konağı ele veriyordu.