O korkusuz, kararlı ve cesur bir askerdi. Ailesi ordu, evi kışlasıydı. Askerler onun evlatlarıydı. Güney Doğuda dize getirmediği; eşkıya, kaçakçı, katil yoktu. Güçlüydü, yüreğinde ay yıldız vardı.Hep yalnızdı. Zamanı dağlarda arazide geçerdi. Yastığı yassı taşlar, yorganı paltosu, çatısı yıldızlı gökyüzüydü. O yalnız bir kurttu.Fakat bir gün!... Evet bir gün her şey değişmişti…İhanet;Arkadan sırtınıza saplanmış bir hançerdir.Arkaya dönüp baktığınızda, kim olduğunu görünce; yüreğinize saplanan acı, hançer yarasından daha derindir.Aşık Veysel söylemiş;'' Cahil olan gülde olsa koklama''Ahmet Ali Özer Salmanoğlu