Alemlere Rahmet Peygamberimizin Yolunda

Peygamberimizin çocuklara olan şefkati ve sevgisi bambaşkaydı. Bir çocuk gördüğü zaman Peygamberimizin mübarek yüzünü neşe ve sevinç kaplardı. Onu tutar, kollarının arasına alır, kucaklar, okşar, sever ve öperdi. Gördüğü ve karşılaştığı her çocuğa selâm verir, halini hatırını sorardı. Cahiliye döneminde kız çocuğu olan insanlar onu doğar doğmaz diri diri toprağa gömerek öldürürlerdi. Bu vahşice âdeti, kimileri tuhaf bir cahiliye âdetiyle, kimileri geçim sıkıntısı bahanesiyle, kimileri de servetlerinin kızları vasıtasıyla başkalarının eline geçeceği endişesi ve kabile hırsıyla yapıyorlardı. Dünyanın en kötü dönemini yaşadığı bu devirde, Hazreti Muhammed (s.a.v.) imdada yetişti. Onun sayesinde insanlar kız çocukları ile gurur duymaya başladı. Kız çocukları başlara taç edildi. İnsanlar kız çocukları ile utanırken, o kızını omuzuna alarak Mekke sokaklarında geziyordu.