Alman Erkekler ve Kadınlar

Bazı savaşlar hiç bitmez. Bazı deneyimler aktarılabilir ve aktarılmalıdır. Janus'un iki yüzü varsa, geçmişe bakan gözü karadır. Mektup gibi şiir de, hayata veda ederken bile, geçmişten bir şeyler kurtarır. (Bazı insanların eskiden hatırlanır gibi olması ya da bazı şiirlerin anlamına çok sonra rastlaması bu nedenledir.) Bu bir süreçtir ve yazıldığı anda başlar. Farkına varılması zaman alabilir. Yanıtlar zaman alır. Bu arada iklim değişir, insanlar değişir. Arzu baki kalır ve sahibinin ya da bir başkasının kulağına fısıldar: "Toprak soğuk mu? / Hemderdim hem hicranım / Çiçek adı ya!" Walter Benjamin'in derlediği bir dizi Almanca mektup ilk kez Nisan 1931 ile Mayıs 1932 arasında Frankfurter Zeitung'ta tefrika edildi. "Burjuvazinin Avrupa'daki altın çağı olan 1783-1883 dönemine" ait bu mektuplar, Benjamin'in seçkinin bütünü için yazdığı önsözün yanı sıra her mektup için kaleme aldığı kısa giriş yazılarıyla birlikte, Kasım 1936'da İsviçre'de, Vita Nova Yayınevi tarafından Deutsche Menschen adıyla kitaplaştırıldı. "Kitapta, seçkinin içeriğinde bulunması olası herhangi bir siyasi direniş ipucunu kamufle etmek için özel önlemlere yer verilmişti: Benjamin'in 1933'ten beri en sık kullandığı Hint-Avrupalı takma adın [Detlef Holz] ve kulağa vatansever gelen başlığın yanı sıra, kapakta Gotik yazı tipi kullanıldı. Adorno, ilk sayfasından son sayfasına bir gecede okuduğu 'kitabın kederli tonundan' çok etkilenmiştir; bir 'edebiyat kuyumcusunun eseri' olarak nitelendirilen kitap baştan sona o denli kederlidir ki, Alman Erkekler ve Kadınlar'ın Alman Yas Oyununun Kökeni'nin devamı olduğu düşünülebilir. Her iki metin de özünde, Benjamin'in Nietzsche'den esinlendiği erken dönem çalışmalarına kadar uzanan bir 'şimdiki zamanda metafizik tarih' teorisini ifade eder. Mektup kitabı, Benjamin'in belirli tarihsel dönemlerin nesnel yapılarla bağlantılı (yani zamansal olarak uzak çağların yine de eşzamanlı) olduğunu kanıtlayabilecek 'tarihsel bir dizinin' var olduğu fikrini rafine ettiği bir zam...