Alata'da zaman, saatle değil; rüzgârın esişiyle, ocağın tütüşüyle ve kelimelerin bereketiyle akar. Burada bir işe girişmeden; ipdin niyet tazelenir, sonra kelam...
Evin içinde cicenin şefkatli otoritesi yankılanır, yayla evinin talvarında neşe ve hüzün dumanla harmanlanır. Tarlada taze ekinler vakur bir edayla ığranırken, fidanlar güneşe doğru sessizce süyer. Hayatın tüm yükü ve sabrı, o toprağı sürenin yağrınında taşınır.
Kusursuz kul olmaz, her yiğidin bir ağmanı vardır elbet; ama mühim olan atadan kalan o kadim ürüsümü bozmadan, gönlü kirletmeden yaşamaktır. Çünkü Alata'da dostluk da kelam da çıkladır...
Hal böyle olunca sizlere, sadece unutulmaya yüz tutmuş kelimelerin bir listesini değil; o yağrındaki yükün, talvardaki isin ve bin yıllık Türkçenin bugünkü yankısını sunmayı amaçladığımı belirtmek isterim.
Kelimelerin izinde, Alata'nın kalbine bir yolculuğa davetlisiniz.