Siyasi partilerin halkla iktidarın kullanıldığı yasama organı arasında yer alması, işlevi hakkında soru işaretlerinin doğmasına neden olur. Kimi partiler köprü kimileri de bir duvar işlevi görmekten kaçınmaz. Bu noktada servet ve paranın benzersiz bir işlev üstlendiğine kuşku yoktur. "para her kapıyı açan anahtardır" ata sözünün işaret ettiği üzere siyasi partileri finanse eden iş adamları, imar rantından ihalelere, vergi teşviklerinden gümrük duvarlarına arsa tahsisinden banka ve üniversite kurma iznine kadar çok sayıda hükümet tasasarrufu ile yatırımlarının karşılıklarını fazlasıyla alır. Hükümet tasarruflarının kamu yararından çok özel çıkarlara hizmet etmesi, halkın iktidardan ve yönetimden umudunu kesmesine yol açarak ülkelerin yönetilememe sorununu ortaya çıkarır. Burası partilerin iktidara talip örgütler olarak yerel eşrafla büyük sermayenin eline bırakılamayacak kadar önemli olduğunun anlaşıldığı yerdir. Partileri finanse etmek artık, demokrasiyi finanse etmekle aynı anlama gelir.