Kent sosyolojisi, konservasyon, uluslararası ilişkiler, mimarlık, antropoloji, jeoloji ve tarih gibi farklı disiplinlerden hakemli makaleler ve görüş yazılarından oluşan bu sayının ilk makalesi kitlesel taraftarıyla Ankara'daki en fazla ilgi çeken futbol kulübü unvanına sahip Ankaragücü'nü konu almakta. İmalat-ı Harbiye işçileri, öğrencileri ve ustaları tarafından ilk olarak İstanbul'da kurulan Ankaragücü kulübünün tarihsel süreçte kentle ilişkisinin yanı sıra taraftarının kente ve kulübe bakış açısını da ortaya koyan bu makale, başta spor tarihi ile ilgilenenler ve kulüp taraftarları olmak üzere tüm kent araştırmacılarının ilgisini çekecektir. Bir diğer makalede Nazi Almanya'sının II. Dünya Savaşı'nda aldığı büyük yenilgilere rağmen mimari eserleri birer propaganda aracına nasıl dönüştürdüğü, 31 Ocak-15 Şubat 1943 tarihleri arasında Ankara Sergi Evi'nde açılan Yeni Alman Mimarisi Sergisi çerçevesinde anlatılmakta. Makalede ayrıca Türk basınının bu sergiyi ve propagandayı nasıl algıladığından, ne tür tepkiler verdiğinden de bahsedilmektedir.Yazarının tanımıyla, Türkiye'de ulusalcı ve anıtsal mimarlık anlayışının terk edildiği ve işlevselci-rasyonalist bir mimarlık anlayışının benimsendiği bir dönemin önemli temsilcilerinden olan Reha Ortaçlı'nın mimarlık serüvenini anlatan ve Ankara'da tasarladığı Ortaçlı ve Nihat Erim Apartmanları ile Ankara Tenis Kulübü'nü inceleyen 3. makaleyi mimarların ilgiyle okuyacağını umuyoruz.Ankara'da 1933 yılında kurulan Yüksek Ziraat Enstitüsü'ne ait olan ve günümüzde etnografik eser statüsüne alınan eserlere yönelik önleyici koruma çalışmaları ile bu eserlerle hazırlanan Köy El İşleri Sergisi de bir diğer makalenin konusu. Hakemli bölümde yer alan son makale ise; Altınpark, Gençlik Parkı, Göksu Parkı ve Seğmenler Parkı özelinde Ankara'daki kent parklarının nasıl kullanıldığını, bu parkların kullanıcılarıyla gerçekleştirilen anket sonucunda belirlemektedir.Görüş yazıları bölümünde ise ilk olarak, 2 Temmuz 1933 tarihinde yani Cumhuriyeti...