"Şu bir gerçek: İnsan, hayatında defalarca âşık olabilir, her seferinde bir şeyler yapma gayreti, sevgiliye kendini kanıtlama derdi bitmez. Sen bu aşkının son olduğunu nereden biliyorsun. Ömür boyunca minnet duyup sevebilirsin. Aşk zamanla sevgiye dönüşüyor. O, kalbini artık heyecanlandırmıyor. Zamanla senin uzvundan bir parça haline gelebiliyor. Ona bir şey olursa, canın çok acıyabilir. Ben ömür boyu sevgiyi aşka tercih ettim."Bu saatten sonra kentli kadın Nisa gitmiş, kendinin bile tanımadığı bir kadın gelip yerleşmişti hayatına. Bu yönlerini daha yeni yeni görebiliyordu. "Çamur tarafım, yerlerde sürünen tarafım..." diye hayıflanmasını sürdürdü. İçi içini yiyordu. Üç evlilik yapmış, bir flört yaşamış ama böyle bir duyguyu hiç yaşamamıştı. Bu utanma duygusu da neyin nesi oluyordu? Şimdi bu duygu yapışmıştı vicdanına, ruhuna, beynine...