Öğrenme bozuklukları çok erken yaşlarda mevcut bulunmasına ve kendini belli etmesine rağmen genellikle ilkokul çağlarında fark edilir. Okuldaki ilk başarı düşüşü çocuğun geleceği hakkında korkuya kapılmamıza neden olur. Sosyal sorunlar genellikle kabul edilmez ve görmezden gelinir. Sadece okuldaki başarıya odaklanır ve hayatının diğer bülümlerindeki öğrenme bozuklukları gizlenir.Kendi kişisel gelişimleri için hayati önem taşıyan öğrenmeyi kavrayabilmek için bu çocukların bizim sevgi dolu yönlendirmemize ve teşvikimize ihtiyaçları vardır. Bu çocuklar toplumumuzun birer parçası ve bizim toplumsal korkularımızın ve nevrovlu yapımızın aynasıdır.Onlara yardım etmek, destek olmak yalnızca bir görev değil aynı zamanda çok büyük bir mutluluktur.