Her yolculuk bir arayıştır; bazen bir sesin, bazen de sessizliğin izinde.
Bu hikâyede Elif, kalabalıklar içinde yalnızlığını, başarıların gölgesinde yitirdiği özünü arıyor.
Ben, Yunus Emre'yle ilk kez altı yaşındayken tanıştım. Üçüncü mezarına naaşının nakil töreninde oradaydım. Çocuk kalbim, o gün Yunus'un sessizliğinde bir şey duydu. O günden beri, onunla görünmeyen ama hep hissedilen bir bağım oldu. Zamanla onun felsefesi, yalnızca akademik yolculuğuma değil, hayat yolculuğuma da ışık tuttu.
Ve şimdi cümle sihirbazı olarak tanımladığım Sevgili Didem Tanrıkulu'nun kaleminden süzülen Arayış, o ışığın izini süren bir çağdaş hikâyeyi taşıyor bize.
Elif'in aynasında hepimize kendimizi gösteren bu içsel yürüyüş; benlikten hiçliğe, çokluktan birliğe uzanıyor.
Bu kitap çağımıza ait bir kadının, asırlardır içimizde yankılanan bir hakikati keşfetme serüvenini çok başarılı bir şekilde anlatıyor. Eminim okuyan her gönül, Elif'in hikâyesinde kendi yolunu bulacaktır.
-Prof. Dr. Zeliha Eser
———————–
Okuduğum her satırda "İşte bu!", "İşte bu!" dediğim ve bir solukta bitirdiğim nadide bir eser.
Yunus Emre'miz, günümüz satırlarında ancak bu kadar naif ve tam da Yunusça anlatılabilirdi.
Yüreğine sağlık Didem'im.
Kaleminin arayışından sevgi damlamış.
– Mine Alkan, Ressam