Aşk En Müstesna Cinayettir

İskeleye yanaşmayı unutan ada vapurupeşi sıra nasıl kaybolduysa bir şansonunbacasında yaz sarısı bir çığlık uçurtma rengi özgürlük güvertesinde işte öylece Istanbul Beşiktaş rıhtımına çakılıpkimsesiz martı ölülerine baktığımız gündeoltada umutsuz kımıl kımıl bir istavrit gibi sönük parlak gözlerle kayboldun…oysa Pera’da şiirli bir pastaydı aşk bense görünmeyecek kadar çirkindim karanfilli bir çingene kadar gecebitiren poyraz mı giden lodos mu gerisi mutedilsonrası ben, sonra sen, bildiğimiz hikâye en nihayetinde.İskelede tek bacaklı bir göçmenin eksik ayak izleri kıyıya vurur sabahları kaybolduğun yerde denizinyüzükoyun bir kadının Istanbul yağar saçlarına.