Aslında Hüzündü Hepsinin Yaşadığı

...Dünya üzerindeki tüm insanlar, pırıl pırıl güneşe yüzleri dönüp, hafif esen rüzgarda dans eder gibi sallanan, altın sarısı ay çiçeği tarlalarının aydınlığında yaşayabilseydi......Erkekler, ' dolaylı ve dokundurmalı' konuşmaları pek anlamıyorlar. Ya da anlamak istemiyorlar! İşlerine gelmiyor kurulu düzeni bozmak.Evlilik monotonlaştığında erkeklere pek bir şey olmuyor. Yaşamlarını pekala 'çok yönlü-bol mönülü' olarak sürdürüyorlar. Kadınsa ,aptal gibi oturuyor ve bekliyor. Hep bekliyor. Hiç gelmeyecek olan 'Godot'yu bekler gibi......Sınırsız olsaydı şu dünya. Herkes kendi dini inancı içinde yaşarken, karşısındakinin inancınada saygı duyabilseydi.Savaşlar, çirkin silahlar hiç olmasaydı...