Atmacanın A'sı

25'in üzerinde dile çevrilen ve aylarca New York Times Bestseller listesini alt üst eden "Atmacanın A'sı" Türkçede.Helen Macdonald bu benzersiz kitabıyladünya çapında sayısız ödüle layık görüldü.Samuel Johnson ÖdülüCosta Yılın Kitabı ÖdülüThe Oprah Magazine Top 10Amazon Top 20"Bir içim su. Elimden bırakamadım."Mark Haddon"Okuduğum kitaplar içinde en sihirlisi."Olivia Laing"Atmacanın A'sı yayımlanır yayımlanmaz bir klasiğe dönüştü."Dwight Garner"Atmacayı öylesine canlı anlatıyor ki Atmaca fiziken yanı başınızda beliriyor, gözlerini size dikiyor."Lev Grossman, Time"Bu yıl okuyacağınız en sevimli kitap. Bir kuşu bundan böyle sadece bir kuş olarak göremeyeceksiniz."Jason Sheeler*"Ben ölü sülünü tutan çakıra (atmayaca) bakarken, onun vahşi gözleri de benimkilere kenetleniyor. Büyülenmiş gibiyim. Ne hissetmeyi beklediğimi bilemiyorum. Kana susamışlık? Vahşet? Hayır. Öyle bir şey yok. Her yerimde içine daldığım böğürtlenlerden kalma diken çizikleri, kalbimde adını koyamadığım bir sızı var. Havada parıltılı bir sis. Kuru. Pudra gibi. Çakıra, sülüne, çakıra bakıyorum. Ve her şey değişiyor. Çakır artık şiddet ve ölümü temsil eden bir şey değil. Bir çocuk olmuş. Bu beni derinden sarsıyor. Yalnızca bir çocuk. Kim olduğunu, ne için yaratıldığını yeni öğrenmiş bir çakır yavrusu. Eğiliyorum ve bilinçsizce, çocuğunun akşam yemeğini yemesine yardım eden bir anne gibi, ben de çakırla birlikte sülünün tüylerini yolmaya başlıyorum. Çakır için. Yemeye başladığında da topuklarımın üstüne oturup izliyorum, yemesini izliyorum. Tüyler havalanıyor, çalılardan aşağı uçuşup örümcek ağlarıyla dikenli dallara takılıyor. Mabel'ın parmaklarında parlayan kanlar pıhtılaşarak kuruyor. Zaman geçiyor. Kutsayan bir güneş ışığı. Deve dikenlerini savuran bir rüzgâr gelip geçiyor. Sessizce ağlamaya başlıyorum. Yanaklarımdan aşağı yaşlar süzülüyor. Sülün için, çakır için, babam ve onca sabrı için, bir çitin yanında durup kuşların gelmesini bekleyen o küçük kız için."