Avangard Sanat Teorisi

Poggioli'nin 1940'ların sonunda Inventario dergisinde dörtbölüm halinde tefrika edilen ve 1962'de kitap olarakyayınlanan Avangard Sanat Teorisi adlı çalışması, Batı sanatı veedebiyatında avangardı sosyolojik bir olgu olarak inceleyen ilkkapsamlı çalışmadır. Poggioli, "avangard" veya "öncü" sıfatınınbelirli eğilim ve hareketleri nitelemek üzere kullanılmayabaşlandığı 1800'lerin sonundan 20. yüzyılın ortalarına kadar,sanat ve edebiyat alanında geleneğe ve klasizme karşı bayrakaçan, estetik (ve yer yer ahlaki) normlardan sapmayı başlıbaşına norm haline getiren hareketlerin ortak paydalarınıkavramsallaştırır. Manifesto ve bildirgelerden yola çıkarak, buhareketleri "avangard" sıfatıyla nitelemeye imkân verentutumları ve eğilimleri etraflıca inceler. Genel olarak toplumun,özel olarak da sanat kamusunun ve eleştirmenlerin buhareketlere ve sanatçılarına yönelik "hasmane" tepkilerinideğerlendirerek, avangarda damgasını vuran yabancılaşmanınizini sürer. Sanatın ve edebiyatın avangardları ile siyasetinöncü kuvvetleri arasındaki yakınlaşmaları ve kopuşları ortayakoyar; sanatın devrimcileri ile siyasetin devrimcilerinikarşılaştırır. Modernliğin bir ürünü olarak avangardın"modernperestlik"le ilişkisini sorunsallaştırır. Nihayet, daha ozamandan kimi çevrelerce "bittiği" ilan edilen avangardın"cagdas ve modern sanat icin bir doga kanunu oldugunu" önesürer. Avangard Sanat Teorisi, sanat tarihindeki ve çağdaşsanattaki avangard kavramını ve olgusunu değerlendirmek içinetraflı bir yol haritası oluşturur.