Aynadaki Sandalcı İle Rutin Bir Stereo Monolog

Hey Hazal’ım!Çipil gözlü Hazal’ım hey!Saklambaç oynadım daMazinin arka bahçesinde demin,Seni sobeledim ilk.Böğrüme yapıştın yakan top gibi…Tahta topaç gibi başımı döndürdün.Çıkıp geliversen de ah!Işıl ışıl misketlerimi avuçlayıp,Çamura saçsan yine.Ziyanı yok,Ben de evciğini bozardım…Alamazsam hıncımı,Bez bebeğinin saçını yolardım.Huyun kurusun sümüklü Hazal!Mızıklama bak yine.N’olmuş yedi yaşında değilsem?Kırk yedimdeyim inkâr etmem.Ama sen deGözlerimin çevresindeki kırışıklara kanma.Sakalımdaki üç beş akı da şahit tutma…Aldanma Hazal;Ne yedi yaşından eksiğimNe yedi yaşından çoğum.Yüreğimle, ruhumla…Bak işte çocuğum.