Bahar Rüzgârları: Bir Mektubun Doğuşu – Engin Yurt – Cinius Yayınları

Yan yana yürüyen iki kişi, büyük ihtimalle ikisi de kadın. Şemsiyeleri açık ancak yağmur çoktan yağmayı bitirmiş, yağmur damlaları yerde belli bir su katmanı oluşturmuş bile. Bu türden şemsiyelerin sadece yağmur için değil ama güneşten korunmak için de kullanıldığı göz önünde bulundurulsa bile yine de etrafta öyle korunulması gereken bir güneş ışığı vurgusu da yok. Yozakura terimi spesifik olarak akşam vaktine gönderme yapıyor. Hanami özellikle Mart sonundan Mayıs ortalarına kadar olan dönemde kiraz ve erik ağaçlarının çiçeklenmesinin izlenmesine yönelik yaygın bir geleneğe işaret eder. Çiçeklenmiş ağaçlar en fazla bir ya da iki hafta o görsel şöleni sunduğu için bu izleme, önceden planlanacak kadar önemli bir organizasyona dönüşür her sene. Bu bağlamda bu iki kişi ya evlerinden akşamüstü çıkmış ve çiçeklenmenin izleneceği yere doğru yürüyorlar, ya da zaten izlenecek ağaç zaten resmin içindeki ve olmaları gereken yere çoktan gelmişlerdir. Yine de resimdeki havada öyle bir karanlığın yavaş yavaş çökmeye başlaması vurgusu da yok. Doğrusunu söylemek gerekirse sabahın altısı da olabilir öğleden sonra üç de. Eğer resimdeki iki kişinin yaşlı olduğu varsayılırsa o zaman bu resim bir umemi örneği olabilir. Daha yaşlı kişilerin herhangi bir kutlama, piknik olmadan sadece erik ağaçlarının çiçeklenmesinin sükûnet, huzur ve dinginlik içinde izlenmesi. Her ihtimalde insanı kendi içine çeken, insanı alıp tam olarak resimdeki sahneye bırakan bir resim. Acaba bu iki kişi kendi aralarında ne konuşuyor?