Baudelaire'in Derinliği

“Baudelaire’in iç acısına doğrudan doğruya girmek istiyorsak Şanssızlık başlıklı şiirindeki şu güzelim dizeleri okuyalım:Nice takı uyurKaranlıklara ve unutuşa gömülüTaşlardan ve derinliklerden çok uzakta...Baudelaire’in kendisi bu uyuyan, gömülü takıdır, varlığından ayrı bu varlıktır, kendisinden ve nesnesinden hep uzakta, ulaşılamayacak derinliklerde yitmiş bu bilinçtir. Ne var ki bu uzaklık açık seçik değildir: Bir yakınlığı sarmalar, uyanabilir, gün ışığına çıkabilir, çiçek olabilir ve o zaman bir ileti gibi bize ulaşan güzel bir koku mucizesine dönüşür.Bu denemenin amacı bu başarıyı tam olarak çözümlemektir.”