Beklentilerin Ötesinde, insanın içinde taşıdığı ama çoğu zaman dile getirmediği şeyleri açıyor. İçine attığın kırgınlıklar, sustuğun yerler, "idare eder" deyip geçtiğin ama aslında seni yoran hâller… Hepsi tanıdık geliyor. Okurken "ben de tam buradayım" dediğin yerler çıkıyor. Çünkü anlatılan şey uzak değil. Bildiğin hayat.
Bir yandan da yaşadığımız hâli gösteriyor. Herkes bir şeylere yetişmeye çalışıyor, herkes iyi görünmeye uğraşıyor ama içten içe kimse tam iyi değil. İnsan ne zaman kendinden uzaklaşıyor ne zaman başkasının istediği gibi yaşamaya başlıyor, ne zaman kendi sesini kısmayı öğreniyor… Bunları açık açık söylüyor. Abartmadan, süslemeden.
Okudukça ister istemez kendine dönüyorsun. Nerede sustun, nerede vazgeçtin, nerede "böyle olsun" deyip geçtin… Bunlar geliyor aklına. Ve şunu fark ediyorsun: içindeki o his hâlâ duruyor. Sadece üstü kapanmış.
Daha dürüst yaşamak isteyen, neyi neden yaptığını görmek isteyen, kendine biraz daha yaklaşmak isteyen herkes burada kendinden bir şey bulur.