Sakın bende sorma yüzünüDönüp bakma, gam intikal ettiDerya döndü, kumu sürgün bellediBak yalnızlık bizi bizden ettiYaprak sürüklene bakıştı rüzgaraYükünü kaybetti, toprak şifa dilediSaklamak demleri, aynı kalmak arzuZan dediler bilmedi, bilen sustu susadıZarife hale yosun yüklenmezSırtında kar sıcağını hissetmezAğı sarılsa, haydi eğil duranaBaş eğik büklüm, beden mezar başındaVakti alem, mazi bir anFeryatla geçer vakti insanBeşeriyet bir ah ettiHer zerre fert yoktur eşi.