Beş – By Eyaz – Gece Kitaplığı

“Kim bilir,Bizim ardımıza hangi sözleri savuşturacaklar,Duyacağımızdan bile emin olmadan!Kimler neleri harf kalıplarına uyduracakta,Diğerlerinin sessizliğini kıracak.En az yağmuru bilen yanakların sahibi başlatacak belki deKonuşulmamasını bildiği halde.“Ne uyumsuz bir ikiliydi” diyecek,Sanki bir olmak için aynı olmak şartmış gibi.Biri ak, diğeri maviydi diyecek onun yanındaki,Renklerin bir önemi varmış gibi,İkimizde renk körü değilmişiz gibi.Sonra bizi en çok tanıyan sırılsıklam olmuşYanaklarını silecekBu ölü konuşmaya can vermek istercesineKaldıracak başını eğdiği duadanÖyleydiler diyecek ve eklicekİki cihan bir araya gelse anlaşamazlardı.Fakat gelin görün kiİki cihanda da ayrı kalamadılar.Selam olsun,Son vedası için bana geldiğindeSon yolculuğuma eşlik edecek kişiye.