Her rengin altında başka bir duygu,
her duygunun ardında
başka bir hikâye var.

Pastel boya daha güçlü gelir bana, kuru boya daha sınırlı...
Ne söylediğini, ne istediğini bilen boyalar, kendilerinden emin.
Suluboya öyle değil ama; başı sonu belirsiz.
Dağınık…
Duygular gibi.
Gözyaşıyla ıslanan; kibirle koyulaşıp, hüzünle açılan renkler.
Kırılgan olduğu kadar, kontrol edilemeyen.
İstediğini yapmanın zor olduğu, inatçı, laf dinlemeyen gölgeler…

Sen şimdi birbirinden farklı suluboya hikâyeleri okuyacaksın!
Öfkelenerek kararacak, gülümseyerek açılacaksın.

Kurumuş bir boya lekesi gibi buruşacak ruhunun kâğıdı…
İstediğin kadar gerçek, istemediğin kadar hayal içinde olacaksın!