Beyoğlu iki ayrı noktadan, tende iki yarık, iki hançer yarası nasıl açılır ve içiçe geçesiye yürürse, öyle hareket eder; Galatasaray'da kavuşur bu iki çizgi, bir anlamda bütünleşir: İçinden kanlı dokular, yarılmış kaslar, açıkta kalmış sinir uçları, plazma ve cerahat görünür. Pek çok İstanbullu için gözden çıkarılması gereken bir bölümü sayılagelmiştir kentin, burası: Yıllardır, onu kangren olmuş bir organ, kurutulması gereken bir batak, geçmişiyle ve bugünüyle tedirgin ettiği için belleğin kusması, silmesi, söküp atması zorunlu bir parçası saydıklarına tanık olunur. Gelgelelim, terazinin öbür kefesinde taban tabana zıt bir "okuma"sı gerçekleşir Beyoğlu'nun: Taksim'den Tünel'e uzanan güzergah sıradan bir yolun, caddenin, bulvarın ötesini simgeler: Ama Grande Rue de Pera ama Cadde-i Kebir, ama İstiklal Caddesi ama Beyoğlu - kentin toplardamarı, atardamarı bu cılk yaranın içinden geçer.