Bir Dilek Tut – Marsel Soren, Marsel Soren – Hayykitap

"Ah, size eşlik etmeyi çok isterdim çocuklar, tam şimdi, günün bu saatinde; hemakrep ve yelkovan gün batımını müjdelerken, ne çok isterdim bir bilseniz... Birkahve daha, dumanı üstünde... Caddeden geçen insanların telaşı, geleceğinkorkunç gölgesinden uzakta... Hem de bugünde kalarak, hiçbir şey düşünmeden,ne çok isterdim ama yapamam, dışarı çıkamam, çok üzgünüm." Belki yakın birgelecekte... Belki de çok yakın... Ânın bir yansıması diyebileceğimiz sanal birgelecek kurulsaydı; bu sanal gelecekte kişisel ihtiyaç ve çıkarlarımızın insanlığıntopyekûn çıkarlarından daha değerli olamayacağı dikte edilseydi... Denseydi ki,'İnsanlığın tek bir hedefi olmalıdır, o da sürdürülebilir yaşamı sonsuza kadarsavunmaktır.' Bunun için kardeşler, arkadaşlar ve hatta aileler; yeşiller, maviler vekırmızılar olarak bölünseydi, parçalansaydı... Acı çekmek yasaklansaydı, sevinmek,sevişmek yasaklansaydı... Kahve içmek bile... İnsanlar sokaklardan çekilseydi...Herkes en kötüsünün hep başkalarının başına geleceğine inansaydı. En kötüsüolduğunda korkacak vakitleri kalmasaydı...Bir Dilek TutBir gelecek fırtınası...Bir veda şarkısı...Marsel Soren, birbirine sevgi ile bağlı bir ailenin mutlu anlarının beklenengeleceğin içinde kaygı, korku ve umutsuzluğa dönüşen sarsıcı hikâyesini şiirsel birdille anlatıyor.