Bir Sepet Sevgi – Yılmaz Erdoğan – Meneviş Yayınları

Birbirinden ayırma kısmetle tevekkülü.

Ateşi yüreğinde saklar sevdanın külü.

Testi midir bu dolan yoksa gönlündeki havuz.

Çiçekler ne gün açtı, nasıl geldi bu temmuz?

Eğer bir bilinmez sefere çıkmaksa niyetin.

Kısmet senin, seher vaktine nedir mihnetin?

Bülbül gülle söyleşir, sessizce uçar gider,

Zanneder ki bu sevda o gün orada biter.

Bir gülün yanından geçerken yürüyüp gitme.

Düşmesin yaprak, dal kırılmasın, gülü incitme

Adımlar ağır olsa da biter bu yürüyüş,

Gidecek yerin olsun da son kafileye düş.

Sen her daim hazır ol, kervan seni beklemez.

Katığında neler var, alıç mı heybendeki?

Bende bir sepet sevgi, yük değil içindeki.

Ne kalmışsa geriye hüznün gül yaprağından

Ne güzellik zarafet, çare gönül dağından.