Bir Tüy Bile Ulaşabilir Yüreğime

Hep bir tamamlanma peşinde koşuyorum da bir türlü tamamlayamıyorum kendimi. Hep eksik kalıyorum. Şiir bu eksiklik duygusunun giderilmeye çalışılması belki de. Ama giderilememesi de aynı zamanda. Bitirilmiş bir şiirin verdiği haz birkaç gün sonra yeniden o eksiklik duygusuna dönüşüyor. Yaşadığım anları, düşlerimi, düşüncelerimi, duygularımı yoğurup bir kağıt üzerinde sözcüklerle kurduğum (ya da kuramadığım) yapıda kendimi arıyorum aslında. Kendimi yeniden kuruyorum. Ama bir türlü tamamlayamıyorum. Bu bir acıyı da beraberinde getiriyor. Sürekli bir eksiklik duygusu, sürekli bir acı ve şiir.Hazır mısın acıyaAcıdan sonrası içinDuygularını paramparça eden bir kaostaBölünmeye bin parçayaYaratmayaYaratılmayaKarmakarışık dönerken içinin evreniBir düzene gebe kalmayaKoşmak içinHiç verilmemiş bir randevuyaBir odada yapayalnızHazır mısın acıya?