Şehirlerimize amca, abi, eş dostun hükmünü-hukukunu getirdik. Hukuk, iş, ticaret, eğitim, hizmet, tüm müessese ve sektörleri bu ilişkiler dâhilinde kurduk, yaşatıyoruz. Kardeşlerimizi, yoldaşlarımızı, cemaatdaşlarımızı meslek sahibi yapabilmek uğruna devlet kurumlarını tarumar ettik. Asi, radikal insanlar olamadık. Hukuku, demokrasiyi tesis edemedik. Irkçı, bölgeci, partici söylemler arasında kaybolduk. Şehirlerimiz; köylerimizin, obalarımızın abileri amcaları oldular. Eş dost arkadaş, partidaş, yoldaş, cemaatdaş zihniyeti ile tüm hakkaniyet ölçülerinden koptuk. Bin yıllık şehirlere kırsalın geleneksel yargılarını taşıdık. Ne doğulu ne batılı olabildik. Batı yüzlerce yıl aydınlanma savaşı verdi. 20 yüzyılda modernizm onları, onlar modernizmi yıktı. Bizler ise hala bireyselliği yerleştiremediğimiz şehirlerimizde demokrasi nutukları atıyoruz. Şimdi tepeden inme bir demokrasiyle batının çoğulculuğunu kopya etmeye çabalıyoruz. Kimilerimiz M. Kemal'i, kimilerimiz de Fethullah Gülenleri, Cüppeli Ahmetleri, Adnan Oktarları, Müslüm Gündüzleri kendisine put yaptı. Ülkemizi ithalat cenneti yaptık. Eğitim, sağlık, kültür, tüm bu çağdaş maddi öğeleri bu putlarla referanslaştırdık. Tüm sosyal, siyasi ve ekonomik meselelerimizi putlarımız bilirler. Heykellerimizi, putlarımızı karşı karşıya dikip savaştırmak en büyük zevkimiz oldu.