Hayatın demir aldığı bir buz denizineBuzlar kırılırken yetiştimO da beni bekliyormuş meğerSelamlaştıkCebimden bir kucak kardelen çıkardımOnun kardelenleri ölmüşÜzüldümHayatın olmadığı yerde yaşanır mı? Diye sordum Ben varım ya dedi.UtandımGüverteden el salladım, ayrılırkenKardelenler titredi elindeVedalaştıkO hayata yürüdü, ben ölüme.