Çağdaş Tragedyalar

Yenilmiş şehirler gibiyim yorgun ve suskunKırılgan. Tanrısal bir soluk alış, yok oluş belkiDüşen çan sesleriyse geriye ezanlar kaldıPeki şimdi kim toplayacak bıraktığınız ölüleri Öyle ki her birinin gözleri açık; gülümser gibiBu ki Tragedyanın kaçıncı episode’si? Suçluysa adalet diyordunuz.Hani ne oldu, nasıl, nerede, ya yargıçlar? Tarih mi zaman mı yoksa?Toprak taslar olmasaydı şarap doldurduğunuz kütük masalardaMasalarda alkol olmasaydı, Ortaçağ olmasaydı meselaSiz ki hepiniz yalancısınız, çoktan geçti o dediğiniz karanlık, çoktan.