Batıyla Doğu arasındaki fark, ne hilalle haç çatışmasıydı özünde ne de dünyalık idi. Bir Oidipus kompleksiydi.

Batı babayı öldürürken Doğu, sırtında taşırdı. 21. Yüzyılın metalaşan toplumunda üç farklı baba ve üç farklı oğulun babasını üç farklı şekilde öldürmesi kaçınılmaz olmuştur.

Bir işkolik polisin fail için attığı acı çığlıkları, bir aşığın sevdiği kadın için böbreğinden olup olmadık acılara gark olması, annenin evladı için acı arayışları…

İşte tüm bunlar topyekün bir gerçekliğin bölük pörçük yansımalarıydı. Kendi gerçeklerimiz. Yani en yabancılarımız…