İmrenme, özenme ve tüketme ile umutsuzluk ve mutsuzluğun kol kola gezdiği Türk toplumunda iyimser, insancıl ve cesur birilerinin yaşadığını müjdeliyor Çömez."Adam gibi adam" olmanın o kadar da zor olmadığını, "öteki" gibi düşünebilen kişinin kendisini nasıl daha iyi tanıyabildiğini gösteriyor.Mutluluğun bir ideal değil, bir hak ve görev olduğunu...Yaşamın, bir oyun, ama kurallara göre oynanması gereken bir oyun olduğunu...Ve bu oyunda kalitenin vazgeçilmezliğini anlatıyor.Kişinin kendine duyduğu hürmeti karşısındakine gösterdiğine ve ondan da aynı hürmeti gördüğünde, yaşamın ne denli zevkli ve gerçekten tadına varılarak geçirilebilecek kısa bir an olduğunun altını tekrar çiziyor Çömez.