“Kefenim kara olsun benim.Sizinkiler hep beyazYapraklarınız beyazPerdeleriniz, tülleriniz hep beyaz.Dişleriniz de beyazdır sizin;Bulutlarınız, hayatınız.Duygularınız, kuşlarınız...Yüzleriniz de beyaza çalar değil mi?Benimki simsiyah olsun.Benim gibi, kaderim gibi;Günahım gibi, kalemim gibi, bulutum gibi...Kara toprağa karalarımla gideyim.” diyor Sefer Yazıcı. Bazen keskin, bazen acıklı cümleleri döktüğü kaleminin mürekkebini yüreğinden damıtıyor. Dünü, bugünü, yarını anlattığı; geçmişin acısını gelecek umuduna kattığı şiirleriyle iz bırakıyor. Sevdayı, mertliği, nankörlüğü, kadirbilmezliği ve daha nicesini anlatıyor tek tek. Her şiiriyle bir hikâye, bir isyan, bir kıvılcım oluşturuyor.