Çukurova Tarihinin Kaynakları 6 – Ertan Ünlü, Yılmaz Kurt – Türk Tarih Kurumu Yayınları

Sis (Kozan) Ortaçağ'ın önemli şehirlerinden birisi idi. XVI. Yüzyılın ikinci yarısında 8 mahallesi olan Sis kasabası Feke, Haçin (Saimbeyli) ve Tufanbeyli (Mağara) ile birlikte Sis Sancağını oluşturmaktaydı.Yayınladığımız 150 numaralı Sis Mufassal Tahrir Defteri Ankara'da Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşivi'nde bulunmakta olup Sis'e ait son tahrir defteridir (1572). Defteri hazırlayan ilyazıcı Adana ve Antep defterlerini de hazırlamış olan Mehmed Merami'dir.Sis Çukurova Ermenileri'nin son kalesi olduğundan Adana ve Tarsus'a nazaran Gayrımüslim oranı biraz daha yüksek olmakla birlikte %12'yi geçmez. Kırsalda yaşayan konargöçer cemaatler Savcı Hacılu, Kavurgalı, Afşar, Ayrudamlu, Eğlenlü gibi Türkmen topluluklarına bağlıdırlar. Sancakta yaşayan 5.333 neferi bulan vergi nufusunun 637'si şehir merkezinde, 540'ı kalelerde yaşarken 4,156 vergi nufusu ise cemaat halinde yaşamaktaydı. Bu 5,333 kişiden 902'si Hristiyan, 4431'i ise Müslümandır. Sis (Kozan) sancağı bu konargöçer cemaat yapısını 1865'lere gelinceye kadar devam ettirecektir.Çukurova Tarihinin Kaynakları VI: 1572 Tarihli Sis (Kozan) Sancağı Mufassal Tahrir Defteri isimli bu eser ile Çukurova'ya ilişkin bir kaynak eser daha okuyucu ile buluşturulmuş olmaktadır.