Cuma Mektupları – Mehmet Sait Karaçorlu – Menekşe Kitap

Ya, elma ağacı?Küçük ve yumuşak cinsli elma ağacı. Isırdığınzaman un kurabiyesi gibi ağzında dağılan elmalarıolurdu. Birkaç yıl üst üste hiç meyve vermemişti. Bir günbana "git şu baltayı al, tersiyle yavaşça elma ağacınınköküne birkaç tane vur, ben sana ne yaptığınısorduğumda meyve vermediği için keseceğini söyle"Gülünç biraz da aptalca bir oyun gibiydi. Yaptımdediklerini. Sonra sen "bırak kesme, belki bu sene meyveverir" demiştin. Sonra da şimdi bu elma ağacıkesilmekten korktuğu için seneye meyve dökecekdemiştin.Tesadüf idi. Gülünçtü. Aptalcaydı.Ama elma ağacı o sene bütün mahalleye yetecekkadar meyve verecekti. Toplamakla bitiremediğimizkadar çok. O yılki elmanın çokluğuna canlı tanıklar var.Ama sebep sonuç zinciri arasındaki irtibat tamamenöznel.Nankör çocuklarını durmadan vazgeçmedenküsmeden besleyen tabiat ananın, belki çok ayrıcalıklıbirkaç dostunu tanıyacak bilinci vardır.Mezarının başındaki çam ağacı nasıl büyümüşbiliyor musun, hem de hiç sulanmadan, bakılmadan,çapalanmadan.