Bu kitap, elleri toprakla büyüyen bir kız çocuğunun, Cumhuriyet'in aydınlığında kendi kimliğini bulan ve o ışığı başka kadınlara taşımayı ömürlük bir vazife bilen bir kadının hikâyesidir.
Keriman'ın hikâyesi, çocukluğunun bereketli tarlalarında, zorlu ama bir o kadar da gururlu köy yaşamının içinde başladı. Orada, toprağa düşen bir tohumun sabırla nasıl başağa dönüştüğünü izlerken, aslında hayatın en büyük dersini de öğrenmişti: Üretmenin mucizesi ve dayanışmanın sıcaklığı... İşte Keriman'ın kimliğini inşa eden harç, o tarlaların çamuru ve o köylerin imecesiyle karıldı.
Ziraat Fakültesi'nin kapısından içeri girdiğinde, yanında sadece kitapları değil, o tarlalardan getirdiği bir inanç da vardı. Edindiği her bilimsel bilgiyle bu inancı daha da pekişti: Bu toprakların esas üreticileri olan kadınlar, üretimde daha aktif rol almalı; sadece tarlada değil, hayatın her alanında kendi ayakları üzerinde durabilmeliydi.
Elinizdeki bu kitapta, sadece bir Cumhuriyet kızının anılarını değil; kooperatifleşme ile kaderi değişen hayatları, üreten bir kadının özgüvenle nasıl ayağa kalktığını, sivil toplumun bir ülkeyi nasıl ilmek ilmek dönüştürdüğünü ve tarımla bilimin köylere nasıl umut taşıdığını da bulacaksınız.
Bu kitapta anlatılanlar bir hayal ürünü değil; her satırı gerçek yaşamın içinden süzülmüş, yaşanmış örneklerdir.