Deccal

Birden bire açılıyor perde ve salon gittikçe yükselen, boğucu bir sessizliğe teslim oluyor. Bütün çocuklar, o bilindik çocuk şaşkınlıklarıyla bana bakıyorlar. Kimse, korkunç keçi sakalıyla kurt adama benzeyen bir palyaço beklemiyordu. Biliyor musunuz, iş ahlakına sahip, çocuklara örnek olan, erdemli biri olabilirdim aslında... Ama bunu seviyorum, insanları şaşırtmayı seviyorum. Yavaşça sahnenin önüne yaklaşıyorum ve “bö” diyorum. Ön sırada oturan tüm çocuklar ağlamaya başlıyorlar.Size bunları, her gün başınıza binlerce felaketin geldiği yegane yerden bildiriyorum.Ölümlü dünyanın, unutulmaya terk edilmiş herhangi bir yerinden. Anlamsız bir kara parçasından sadece...Herkes yerini aldığına göre, artık başlayabiliriz.