Bir zamanlar ülkelerden birinde iyi yürekli bir padişah vardı. Hiç çocuğu yoktu. Ne oğlan, ne kız. ölünce ülkeyi kime bırakacağın bilemiyordu. Sarayda kızkardeşinin oğulları vardı. Padişah dayılarının bir dediğini iki etmezlerdi. O da onları yürekten severdi. Yaşlı başlı bakanlarla güngörmüş paşalar padişahın buyruğundan dışarı çıkmazdı. Bakanlarla paşaların genç çocukları delikanlılar, babalarından çok sevip sayarlardı onu. O da onlara büyük bir sevecenlik gösterirdi...