Diktatörler insanları kul köle etmek için düzenini kurar ve gü­düler. Giderek öğle bir kalıba sokar ki görünen ve görünmeyen yerleri ile insanlar tam bir tutsak olur. Yaratıcı güçleri kırılır. Yetenekleri körlenir. Arayamaz, düşünemez, isteyemez. Kendilerine güvenleri kalmamıştır. Boyunları büküktür gözlerinin ışığı donuklaşır Fiziki yapı bozulur. Ağızlarından söz çıkmaz. Sadece yalvarma ve dilenmeye yatkın bir hale gelir. Bu insanlar gerçek insan onurundan yoksundur. Efendilere el ovuşturur süklüm püklümdür. Bu insanlar ezilir aşağılanır horlanır. Çünkü zamanında haklarının farkında olamamışlardır. Baştakiler ne derse insanlar evet demeye hazırdır. Herkes birer kölelerdir. Artık, korkular, öldürmeler, sürgünler, cezaevine gönderme baskıları başlamıştır. Ağzından çıkan sözler anında yerine getirilir, ama diktatörler bunlardan zevk almaktadır.