Zaman, ömrü kemiren tahtakurusu…Tanıyorum bir yerlerdenÇivi yarası gibi derin ömrüme perçinlediğin günlerSararken içime saplanan acılarını,Oynatıp duruyor, ya da söküp alıyordun içimdenSenden kalan son parçayıKerpeteni tutan el, elin değil, senin elin.Biri dediler: "Seviyor muymuş neymiş!"Adımı bilen yok! Ama…Benimle yazıldı senin masalın,Oh ya! Düşürdüm ya adını dillere…Dillerdesin Çitlembik…Ben sana asıldım asılalı