Dinî Geleneklerde Bir Mucize Motifi Olarak Su Üzerinde Yürüme

Su, insanlık tarihi boyunca hem hayatın kaynağı hem de aşılmaz bir kaos simgesi olmuştur. Akışkan ve tekinsiz bu elementin üzerinde batmadan yürüyebilmek ise, dinî ve mitolojik hafızada sıradan bir mucizenin çok ötesine geçerek maddeye karşı aşkın iradenin, kaosa karşı düzenin mutlak zaferini ilan eden evrensel bir arketipe dönüşmüştür. Elinizdeki bu editoryal çalışma, farklı coğrafya ve inanç havzalarında ortaya çıkan bu sıra dışı motifin izini sürüyor. Yunan, Hint, Uzak Doğu, Antik Yakın Doğu, İskandinav ve Türk mitolojilerinden Budist ve Şinto geleneklerine, Yahudilik ve Hristiyanlığın kurucu metinlerinden İslam tarih, tasavvuf ve edebiyat geleneğine uzanan geniş bir yelpazede, su üzerinde yürüme anlatılarının arkasındaki teolojik, toplumsal ve edebî katmanlar alanında uzman araştırmacıların kalemiyle disiplinler arası bir bakışla masaya yatırılıyor. Pozitivist ve indirgemeci okumaları bir kenara bırakan bu kapsamlı çalışma, dinler tarihi, teoloji, kültürel antropoloji ve edebiyat alanında çalışan akademisyenlere ve lisansüstü öğrencilere alanındaki kuramsal tartışmalara yeni ufuklar açmayı hedefliyor.