Direnişin İlk Kurşunu

Yıl 1883. Osmanlı İmparatorluğu'nun yorgun nabzı, Arap vilayetlerinde ağır ağır atarken, Suriye'nin kıyısındakiküçük bir kasabada bir çocuk dünyaya gelir. Zaman, çöküşün eşiğinde; halk ise sessiz bir çaresizliğe terk edilmişken… O çocuk, henüz yedi yaşında, zorla askere alınan ağabeyini gözyaşlarıyla uğurlarken, zalimin gölgesiyle ilk kez yüzleşir. İşte o an, yalnızca Kur'an'ı değil; zulmün dilini, direnişin fıkhını ve devrimin ezberinide ruhuna işler.Kahire'de, Ezher'in taş avlularında yeşerir gençliği. Ders halkalarından cihada, mürekkep izinden barut izine giden bu yolculuk, onu sadece bir âlim değil; halkının alın yazısına tutunan bir öncü kılar. Trablusgarp'ta işgalekarşı Ömer Muhtar'la aynı safta savaşır. Ardından Suriye dağlarında Fransızlara ilk kurşunu sıkar. Ve nihayet,tarihî yazgının onu çağırdığı topraklara, Filistin'e varır. Bu kez karşısında İngiliz işgali ve yükselen Siyonist hareket vardır. el-Kassam, burada son nefesine dek sürecek olan bir direniş destanı örer.Bu kitap, yalnızca bir biyografi değil; yüzyıllardır bastırılan bir çığlığın, silinmek istenen bir hafızanın ve yenidendoğan bir iradenin izlerini taşır. Her satırı, barutun, secdenin ve gözyaşının kokusunu içinde barındırır. Bazen bircami minberinde yükselen ses, bazen dağlarda yankılanan bir kurşun, bazen de bir annenin titreyen yüreğidirsatırlarda yürüyen.Tarih onu bir isyanın kıvılcımı olarak yazar. Fakat bu eser, onun kalbindeki yangını anlatır. Çünkü Şeyh İzzeddinel-Kassam için şehadet, bir son değil; hakikatin ete kemiğe bürünmüş en saf halidir. Kanıyla yazdığı manifesto,hâlâ mazlumların damarlarında dolaşmakta, hâlâ dilsizlerin diline dönüşmektedir.O, yalnızca emperyalizmin karşısında dimdik duran bir cesaret değil; ümmetin parçalanmış vicdanına saplananbir haykırıştı. Onun mücadelesi bir fikir, bir çizgi, bir sarsıntıydı: Cesaretin ilmihali, adaletin silueti, sabrın mihenktaşı… Herkes geri çekilirken o öne yürüdü; herkes sustuğunda o konuştu. Ve söylediği her söz, Filistin'in dağları...