Dostun Gözyaşı – Adnan Uçkun – Cinius Yayınları

Dostun GözyaşıVardığım meyhane ahşap yapıdan Eğilerek girdim zar zor kapıdan Çağırdı dostun biri beni sapadan Gel gel diye sallıyordu eliniEğildim kulağına sordum halini Uzattı kadehe hemen elini Anlattı başına bir bir geleni Görmeliydin gözlerinin seliniBeni bu hallere koyan var dedi Kim diye sorunca zalim yâr dedi Çekilmez dedim de ölüm kâr dedi Görmeliydin o titreyen eliniSilkinir gibi oldu yerinden Sustu, sigarayı çekti derinden Belli ki çok şey geçmiş serinden Bir görmeliydiniz garip haliniHüzünle doluyum hiç bilen yoktur Akar gözyaşlarım bir silen yoktur Her gün bu masada kadehim tektir dedi Gözlerinden döktü yaşlarıCanım dedi diye canımı verdim Soyundum derimi yoluna serdim Anlayıver halimi ben sona geldim dedi Gözlerinden döktü yaşlarıYaşamama değer gün mü var dedi Benim gibi yanan gül mü var dedi Ölümden öteye yol mu var dedi Yumunca gözünü döktü yaşlarıUçkun nerden bulun bağrı yarayı Nasıl bilirsin ki bahtı karayıSanki bulacaksın derde çareyiNe dedimse döktü gözünden yaşıKendime deva bulmam dosta bulurum Derman bulamazsam umut olurum İşte ben de böyle mutlu olurumYeter ki dost gözünden yaş dökülmesinKul bilse n’olur kulun halini Nerden bilsin evli dulun haliniKimbilir bülbülün elinde inleyen dilin haliniGörmeliydin garibanın o zavallı halini