Bir öğle paydosunda, herkesten geç çıktı sınıftan. Bahçede kimsecikler kalmamıştı. Büste tırmandı, elini ensesinden soktu. Sokmasıyla çekmesi bir oldu. İçerde akrep olsa bundan iyiydi. Tamamen boştu kafanın içi. Büyük bir korkuya kapıldı. Sanki kendi kafası da ensesinden oyulmuş, içerde ne varsa akıp gitmişti. Büstün içi gibi dünya da boşalmıştı sanki. Cin çarpmış gibi, bomboş gözlerle etrafına bakınıyordu Kepenek. Ne gökte bir kuş uçuyor, ne yerde bir böcek yürüyordu. Okulun bahçesi yaz tatillerinde bile bu kadar ıssızlaşmazdı...