Bahane oluyorsun yazmama,Sana aşık olduğum günden bu yana, yazıyorum sensizliği anlatan her sokak başında.Bir insan yazarak nasıl yok olur, anlayamazsın.Kimsesiz vakitlerde, nereden geldiğini anlayamadığın yalnızlık seni savurduğunda; tutunamayacak bir sen bulamadığımda yazıyorum işte…Bahane oluyorsun yazmama,Az bucak ötekileşsem, yorgunluğa doğru kayboluyorum, yaşayamayacak halde buluyorum kendimi, gücüm yetmiyor hayal kurmaya; dökülüyorum kağıtlara… hayat beni kaybetme korkusunun merkezine yerleştirdiğinde, sağlı sollu terk edildiğimde, göz yaşlarım yüzümü tahriş ettiğinde, o vakitlerde; ne yanlış imlalar umurumda oluyor, ne de kendim. Uyumaya yeltendiğimde uykusuzluğa kapılıyorum ya; işte o vakit bahane oluyorsun yazmama…(Gecedir , ne yazdırırsa yeridir...)