"Gül hep başakta kalmıyor..."

Hayat, hırsların, birikimlerin ve koşturmacanın ortasında ansızın durduğumuz bir an mıdır? Abdullah Barman, Düşen Yüz ile okurunu insanın zaafları, emeğin kutsallığı ve kaçınılmaz sonun sessizliği üzerine derin bir düşünce yolculuğuna çıkarıyor.

Fabrika duvarlarının ardındaki sert patron portresinden, hayatın en saf ve savunmasız anlarına uzanan bu hikâye, değişen zamanın ve eriyen gücün sarsıcı gerçekliğini gözler önüne seriyor. Bir yandan bir ömrün hırsla örülmüş duvarları yıkılırken, diğer yandan "Sessizler Mahallesi"ne giden yolun ağırbaşlı dinginliği yükseliyor.

Düşen Yüz, "Ne oldum dememeli, ne olacağım demeli" hakikatinin edebiyata yansımasıdır. Yazar, yaşamın sonbaharında bir devin çöküşünü anlatırken, aslında her birimizin kendi içsel hesaplaşmasına bir ayna tutuyor.